فرض کنید شما وارد یک پیرایشگاه مجلل جهت انجام اصلاح موهای خود می شوید . زمانی که نوبتتان می شود می روید زیر دست آرایشگر می نشینید و بعد از اصلاح متوجه می شوید که گند زده به مدل موهایتان.

سوالی که پیش می آید این است که آیا دیگر به این پیرایشگاه  مجلل می روید ؟ 

پاسخ عاقلانه خیر است . زیرا مکانی مجلل با تجهیزات باکلاس صرفا تعیین کننده ی نتیجه کار نمی شود .

در شغل ها یی مثل مشاوره روانشناس یا مربی خصوصی به این راحتی با رسیدن به نتیجه نمی شود تصمیم گرفت .زیرا نتیجه گیری در این سیستم زمانبر است.

بنابراین برای پیدا کردن مربی خصوصی با صلاحیت و شایسته  ابتدا نیاز به پرس و جو است . بعد نیاز است یک الی سه ماه با مربی کار کرد تا متوجه بشویم دارای صلاحیت اخلاقی و سطح کاری است یا خیر.اگر نبود همین روند را در پیدا کردن مربی صلاح ادامه دهیم .

در مورد مزد مربی خصوصی در عرف جا نیفتاده است . بعضا دیده می شود اشخاص برای مکمل یا تغذیه شان میلیونی خرج می کنند ولی پرداخت مزد مربی برایشان سخت است.یعنی عادت کرده اند کالایی را ببینند تا پولی پرداخت کنند.

یعنی متوجه این موضوع نیستند که مزد مربی همانند مشاور و دکتر ، بهای علمشان است.متوجه نیستند مزدی که به مربی می دهند بهای عمر وی و زمانی است که مطالعات بسیاری داشته و بهای خرج دانشگاه ها و سمینار ها و پژوهش ها و کتاب ها و مقاله ها و بی خوابی ها است.

عقلهایشان در چشمهایشان است >>>> این موضوع اشاره به داستان پیرایشگاه مجلل دارد.یعنی بعضا دیده می شود برای اشخاص ، فضای باشگاهی اهمیت دارد نه علم مربی ، برای همین حاضر اند برای سلفی گرفتن با دستگاه ها و در و دیوار ، بهای تخریب بدن هایشان را بپردازند غافل از اینکه گرانترین سرمایه زندگیشان بدنشان است.

تازه به دوران رسیدگان >>>> بعضا اشخاصی دارای ضعف شخصیتی دیده می شود که هنگام رجوع به مربی خصوصی ، یا هنگام پرداخت شهریه ، برخوردی دارند که انگار با پولشان مربی را خریده اند یا رفتاری دارند گویی حضورشان منتی است بر سر مربی ، بی شک اینان تازه به دوران رسیدگانند.

در نتیجه >>>مربی نیریان و مربی خواجه معذورند برای اشخاصی که دارای ضعف شخصیتی هستند از جان و دل و علم وقت بگذارند.مبنای عملکرد ما رضای پروردگار است و در این  راه برای اهلش گام بر می داریم. رزق ما در دست پروردگار است نه در جیب مردم.

مربی مهدی نیریان.