باشگاه تن سبز (هوم جیم)

لا إِکرَاهَ فِی الدِّینِ ۖ قَد تَّبَینَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَی

در دین هیچ اجباری نیست. و راه از بیراهه بخوبی آشکار شده است.(یعنی درسته که در دین اجباری نیست ولی اگر دیندار شدید همه اش را باید انجام داد نه قسمت هایی از دین)

بنابراین بخشی از دین ، ایمان و باور دینی است ، در نتیجه ما در ایران شیعه دوازده امامی هستیم و باور به چهارده معصوم داریم.

امام علی ع می فرمایند اگر ما را دوست دارید پس مثل ما عمل کنید.

با مقدمه ی بالا دلیل اینکه ما به دنبال دیده شدن نیستیم باور ها ی ایمانی ما هست ، آنجا که متوجه این موضوع هستیم که مادر ما یعنی خانم حضرت فاطمه س قبرشان گمنام است و به این دلیل ما نیز گمنانی را پیشه کردیم و تبلیغ خودمان را محدود به اراده ی پروردگار کردیم زیرا پروردگار صاحب قلبهاست و چنانچه ایزد صلاح دانست توسط قلبها ما را دهان به دهان معرفی خواهد کرد.واقفیم به اینکه این محدود کردن عین بی محدودیتی است چنانچه بندگی خداوند عین آزادی است.بنابراین رِندی را پیشه کردیم نه زرنگی را و آگاهیم که سودی که در صداقت است در زرنگی نیست.

در دامه ی بحث باور های ایمانی ، لخت انگاری بدنسازان به بهانه ی ورزش را قبول نداریم . آنجا که متوجه این موضوع شدیم که امام حسین ع در روز عاشورا لباسی زینتی بر تن کردند زیرا می دانستند غارتگران لباس ایشان را می برند و زیر این لباس زینتی ، لباسی باظاهری نامطلوب بر تن کردند تا غارتگران آن را از تنشان بر ندارند تا بدن عریان ایشان بعد از شهادت نامحرمی نبیند.با این باور برای دیده شدن  ، بدن و عضلات خود را در فضای مجازی برای جلب مشتری لخت نکردیم.

این بحث را در علم هم میشه اثبات کرد . در کتاب جامعه شناسی بدن اثر داوید لو بروتون در موضوع دغدغه اجتماعی بدن می خوانیم :

>>در اواخر دهه 1960 ، با ظهور پدیده هایی همچون فمینیسم و( انقلاب جنسی ) بیان بدنی ، هنر بدن ، نقد ورزش ، ظاهر شدن اشکال جدید درمان که آشکارا از تاکید بر بدن دفاع می کند و غیره ، با یک بحران مشروعیت در روابط فیزیکی انسان ها با یکدیگر و جهان پیرامونی اش روبرو هستیم . نوع تازه ای از تخیل بدن ، در قالبی تجمل آمیز وارد جامعه می شود و هیچ بخشی از پهنه فعالیت اجتماعی نیست که از این اوجگیری انتقادی بر شرایط کالبدی کنشگران در امان بماند.

خلاصه مطلب فوق اینه که لخت انگاری را به بهانه ورزش و غیره در پاچه مردم کردند.

مطلبم را با جمله ی مرلوپونتی از همین کتاب به پایان میرسانم:

>> بدن ابزار عام ادراک جهان است <<

مربی مهدی نیریان.

فلسفه یعنی طرح پرسش.بنابراین اینجا سوالاتی مطرح می شود.

چرا اصلا نیازه که ورزش کنیم؟

هوش مصنوعی و اپلیکیشن ها که هستند ، مربی خصوصی سیخی چند ؟

من به همین مدل بدنی که دارم راضی ام ،به کسی چه؟ 

حالا اصن چه فرقی داره مربی عمومی با خصوصی ؟

بدن خودمه میخوام اصن داغون باشه مهم حساب بانکیمه ؟

حالا چه فرقی داره ورزشکارها هم آخرش میمیرن ، قلیون و پارتی رو بچسب ؟

این متن بزودی کامل میشه....

فرض کنید شما وارد یک پیرایشگاه مجلل جهت انجام اصلاح موهای خود می شوید . زمانی که نوبتتان می شود می روید زیر دست آرایشگر می نشینید و بعد از اصلاح متوجه می شوید که گند زده به مدل موهایتان.

سوالی که پیش می آید این است که آیا دیگر به این پیرایشگاه  مجلل می روید ؟ 

پاسخ عاقلانه خیر است . زیرا مکانی مجلل با تجهیزات باکلاس صرفا تعیین کننده ی نتیجه کار نمی شود .

در شغل ها یی مثل مشاوره روانشناس یا مربی خصوصی به این راحتی با رسیدن به نتیجه نمی شود تصمیم گرفت .زیرا نتیجه گیری در این سیستم زمانبر است.

بنابراین برای پیدا کردن مربی خصوصی با صلاحیت و شایسته  ابتدا نیاز به پرس و جو است . بعد نیاز است یک الی سه ماه با مربی کار کرد تا متوجه بشویم دارای صلاحیت اخلاقی و سطح کاری است یا خیر.اگر نبود همین روند را در پیدا کردن مربی صلاح ادامه دهیم .

در مورد مزد مربی خصوصی در عرف جا نیفتاده است . بعضا دیده می شود اشخاص برای مکمل یا تغذیه شان میلیونی خرج می کنند ولی پرداخت مزد مربی برایشان سخت است.یعنی عادت کرده اند کالایی را ببینند تا پولی پرداخت کنند.

یعنی متوجه این موضوع نیستند که مزد مربی همانند مشاور و دکتر ، بهای علمشان است.متوجه نیستند مزدی که به مربی می دهند بهای عمر وی و زمانی است که مطالعات بسیاری داشته و بهای خرج دانشگاه ها و سمینار ها و پژوهش ها و کتاب ها و مقاله ها و بی خوابی ها است.

عقلهایشان در چشمهایشان است >>>> این موضوع اشاره به داستان پیرایشگاه مجلل دارد.یعنی بعضا دیده می شود برای اشخاص ، فضای باشگاهی اهمیت دارد نه علم مربی ، برای همین حاضر اند برای سلفی گرفتن با دستگاه ها و در و دیوار ، بهای تخریب بدن هایشان را بپردازند غافل از اینکه گرانترین سرمایه زندگیشان بدنشان است.

تازه به دوران رسیدگان >>>> بعضا اشخاصی دارای ضعف شخصیتی دیده می شود که هنگام رجوع به مربی خصوصی ، یا هنگام پرداخت شهریه ، برخوردی دارند که انگار با پولشان مربی را خریده اند یا رفتاری دارند گویی حضورشان منتی است بر سر مربی ، بی شک اینان تازه به دوران رسیدگانند.

در نتیجه >>>مربی نیریان و مربی خواجه معذورند برای اشخاصی که دارای ضعف شخصیتی هستند از جان و دل و علم وقت بگذارند.مبنای عملکرد ما رضای پروردگار است و در این  راه برای اهلش گام بر می داریم. رزق ما در دست پروردگار است نه در جیب مردم.

مربی مهدی نیریان.