لا إِکرَاهَ فِی الدِّینِ ۖ قَد تَّبَینَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَی

در دین هیچ اجباری نیست. و راه از بیراهه بخوبی آشکار شده است.(یعنی درسته که در دین اجباری نیست ولی اگر دیندار شدید همه اش را باید انجام داد نه قسمت هایی از دین)

بنابراین بخشی از دین ، ایمان و باور دینی است ، در نتیجه ما در ایران شیعه دوازده امامی هستیم و باور به چهارده معصوم داریم.

امام علی ع می فرمایند اگر ما را دوست دارید پس مثل ما عمل کنید.

با مقدمه ی بالا دلیل اینکه ما به دنبال دیده شدن نیستیم باور ها ی ایمانی ما هست ، آنجا که متوجه این موضوع هستیم که مادر ما یعنی خانم حضرت فاطمه س قبرشان گمنام است و به این دلیل ما نیز گمنانی را پیشه کردیم و تبلیغ خودمان را محدود به اراده ی پروردگار کردیم زیرا پروردگار صاحب قلبهاست و چنانچه ایزد صلاح دانست توسط قلبها ما را دهان به دهان معرفی خواهد کرد.واقفیم به اینکه این محدود کردن عین بی محدودیتی است چنانچه بندگی خداوند عین آزادی است.بنابراین رِندی را پیشه کردیم نه زرنگی را و آگاهیم که سودی که در صداقت است در زرنگی نیست.

در دامه ی بحث باور های ایمانی ، لخت انگاری بدنسازان به بهانه ی ورزش را قبول نداریم . آنجا که متوجه این موضوع شدیم که امام حسین ع در روز عاشورا لباسی زینتی بر تن کردند زیرا می دانستند غارتگران لباس ایشان را می برند و زیر این لباس زینتی ، لباسی باظاهری نامطلوب بر تن کردند تا غارتگران آن را از تنشان بر ندارند تا بدن عریان ایشان بعد از شهادت نامحرمی نبیند.با این باور برای دیده شدن  ، بدن و عضلات خود را در فضای مجازی برای جلب مشتری لخت نکردیم.

این بحث را در علم هم میشه اثبات کرد . در کتاب جامعه شناسی بدن اثر داوید لو بروتون در موضوع دغدغه اجتماعی بدن می خوانیم :

>>در اواخر دهه 1960 ، با ظهور پدیده هایی همچون فمینیسم و( انقلاب جنسی ) بیان بدنی ، هنر بدن ، نقد ورزش ، ظاهر شدن اشکال جدید درمان که آشکارا از تاکید بر بدن دفاع می کند و غیره ، با یک بحران مشروعیت در روابط فیزیکی انسان ها با یکدیگر و جهان پیرامونی اش روبرو هستیم . نوع تازه ای از تخیل بدن ، در قالبی تجمل آمیز وارد جامعه می شود و هیچ بخشی از پهنه فعالیت اجتماعی نیست که از این اوجگیری انتقادی بر شرایط کالبدی کنشگران در امان بماند.

خلاصه مطلب فوق اینه که لخت انگاری را به بهانه ورزش و غیره در پاچه مردم کردند.

مطلبم را با جمله ی مرلوپونتی از همین کتاب به پایان میرسانم:

>> بدن ابزار عام ادراک جهان است <<

مربی مهدی نیریان.